کتاب اسمبلی اثر مایکل هارت و آنتونیو نگری نشر نگاه

اینک همه با این سناریو آشنا هستند: جنبش‏‌های اجتماعی الهام‌‏بخش علیه بی‏‌عدالتی و سلطه به پا می‏‌خیزند، مدت کوتاهی سرخط اخبار در سطح جهان را به خود اختصاص می‏‌دهند و سپس از دیدرس محو می‌‏شوند. آن‌ها حتی زمانی که رهبران اقتدارطلب منفرد را به زیر کشیده ‏اند، تا بدین‏جا از ایجاد بدیل‏های نوین و ماندگار ناتوان مانده ‏اند. این جنبش‏ ها، بجز استثنائاتی چند، یا از آمال رادیکال خود دست کشیده و به بازیگرانی در نظام ‏های موجود بدل شده ‏اند یا سرکوبی سبعانه آنها را دچار هزیمت ساخته است. چرا این جنبش ‏ها، که به نیازها و امیال انسان‏های بسیاری می‏پردازند، نتوانسته ‏اند به تغییری پایدار دست یابند و جامعۀ نوین، جامعه ‏ای دموکراتیک ‏تر و عادلانه‏ تر، بیافرینند؟